InnerSphere - Balkan Tour 2018
InnerSphere - Balkan Tour 2018

Legende rokenrola: Brian Jones



Sviđa ti se? Javi ostalima!

Bio je i ostao jednom od nezaobilaznih ikona šezdesetih. Plavokosi gitarista Stounsa, multiinstumentalista, harizmatični, nepriznati vođa i jedan od osnivača The Rolling Stones, bravurozni slide-gitarista i neodoljivi zavodnik, autodestruktivni, nihilistični buntovnik s razlogom jedne neponovljive epohe. Bluzer u srcu, umetnik u duši, jedna od onih hipersenzibilnih i tragičnih duša koje ne mogu dugo da traju i prebrzo sagore u plamenu vlastitih snova – između jave i sna...
 

U večnom sukobu sa okolinom i stalnoj potrazi za vlastitim identitetom, sklon hedonizmu, preterivanju, drogama i narcisoidnosti, krenuo je stazama bunta i lutalaštva od rane mladosti. Prvo se okušao kao ulični svirač negde u Skandinaviji, potom u jazz vodama kao klarinetista i saksofonista, našavši se početkom šezdesetih u Londonu kao deo narastajuće rhythm and blues scene. Menja ime u Elmo Lewis, pod uticajem slavnog bluzera Elmora Jamesa, majstora slide gitare. Usledila je saradnja sa predvodnikom pomenute scene Alexisom Kornerom. Bend Blues Incorporated bio je mesto gde je ispekao zanat, stekao ime i upoznao ostatak budućih Stounsa, pre svega njihovo buduće stvaralačko jezgro Jagger-Richards.

I am the little red rooster
Too lazy to crow for day
I am the little red rooster
Too lazy to crow for day
Keep everything in the farm yard upset in every way
The dogs begin to bark and hounds begin to howl
Dogs begin to bark and hounds begin to howl
Watch out strange cat people
Little red rooster's on the prowl
If you see my little red rooster
Please drive him home
If you see my little red rooster
Please drive him home
Ain't had no peace in the farm yard
Since my little red rooster's been gone

Buntovan, multitalentovan i harizmatičan, kakav je već bio, nalazio se u stalnom raskolu između vlastitih potreba i mogućnosti. Lutao je od impresivnih blues korena Little red rooster i prefinjene bottleneck tehnike do psihodeličnih partija na albumu Their satanic majestic request, ostajući u večnoj senci tandema Jagger-Richards. Nedostatak izražajnosti nadomeštao je sviranjem mnoštva najrazličitijih instrumenata - od klavira do dulcimera, promenama imidža i stalnim incidentima.

Ma koliko u muzičkom smislu bio značajan i kreativan tandem Džeger–Ričards, doprinos Brajana Džounsa više je no krucijalan, suštinski i raznovrstan u mnogim ključnim momentima i klasicima Stounsa... Napomenimo samo neke: briljantna Džounsova slajd gitara u vanvremenskim bluz klasicima I am a king bee i već pomenutoj Little red rooster, zatim solo i ritam gitara u ritmičnoj Stouns magiji The last time (Džounsov je i glavni, ponavljajući, razarajući plesni riff kao jedan od zaštitnih znakova ranih Stounsa), sitar u Paint it black i Street fighting man, marimba (jedan od instrumenata iz grupe udaraljki) na  Under my thumb, Out of time i Yesterday's papers, dulcimer u Lady Jane, a potom i melotron u We love you, She's a rainbow, Stray cat blues.... među ostalim bizarnim i lucidnim kreativnim momentima jednog čudesnog talenta i neobičnog čoveka... Njegova usna harmonika ostaje temeljnim vrednostima bluz i rokenrol muzike u komadima poput Come on, Not fade away, I just wanna to make love to you, Goin' home, Dear doctor, Prodigal son...

Sklon ženama u enormnim količinama, neodgovornim ispadima i drogama, upadao je konstantne nevolje, na ivici zakona, uništavajući pre svega sebe i narušeno zdravlje. Probleme sa drogama i astmom pratila je paranoja, sumnja u vlastiti talenat, raskoli u idejama i stavovima unutar benda i proganjanje od strane establišmenta.

Kada su Stonesi nakon neuspešne psihodelične faze odlučili da se vrate bazičnim rock and roll korenima, Brajana gotovo više i nije bilo. Godine haosa kroz koje je prošao, na ivici ludila i autodestrukcije ostavile su bolne ožiljke i duševne lomove. Usledio je definitivni razlaz. Očevici tvrde, da se Brajan u vreme snimanja povratničkog albuma Beggars Banquet bukvalno raspadao. Ipak, doprinos Džounsa albumu, u trenucima ‚‚prisutnosti“ nije bio zanemarljiv: on svira sitar na ,,Street fighting man“, slajd gitaru na ,,No expectations“, usnu harmoniku na ,,Parachute woman“, ,,Dear doctor“ i ‚‚Prodigal son“, a potom i melotron na ‚‚Jig-saw puzzle“ i ,,Stray cat blues“ (neke od čudesnih momenata snimanja ovog kultnog albuma i neponovljivog duha šezdesetih beleže i kamere slavnog francuskog filmskog režisera Žan Lik Godara, postavljene u studiju radi potreba njegovog filma ,,One plus one“ nastalog u tim čudesnim danima).

Please allow me to introduce myself
I'm a man of wealth and taste
I've been around for a long, long year
Stole many a man's soul and faith

And I was 'round when Jesus Christ
Had his moment of doubt and pain
Made damn sure that Pilate
Washed his hands and sealed his fate

Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game

I stuck around St. Petersburg
When I saw it was a time for a change
Killed the Tsar and his ministers
Anastasia screamed in vain

I rode a tank
Held a general's rank
When the blitzkrieg raged
And the bodies stank

Pleased to meet you
Hope you guess my name, oh yeah
Ah, what's puzzling you
Is the nature of my game, oh yeah

I watched with glee
While your kings and queens
Fought for ten decades
For the gods they made

I shouted out,
"Who killed the Kennedys?"
When after all
It was you and me

Let me please introduce myself
I'm a man of wealth and taste
And I laid traps for troubadours
Who get killed before they reached Bombay

Pleased to meet you
Hope you guessed my name, oh yeah
But what's puzzling you
Is the nature of my game, oh yeah, get down, baby

Pleased to meet you
Hope you guessed my name, oh yeah
But what's confusing you
Is just the nature of my game

Just as every cop is a criminal
And all the sinners saints
As heads is tails
Just call me Lucifer

Cause I'm in need of some restraint
So if you meet me
Have some courtesy
Have some sympathy, and some taste

Use all your well-learned politesse
Or I'll lay your soul to waste, um yeah
Pleased to meet you
Hope you guessed my name, um yeah

But what's puzzling you
Is the nature of my game, um mean it, get down
Woo, who
Oh yeah, get on down

Oh yeah
Oh yeah!
Tell me baby, what's my name
Tell me honey, can ya guess my name

Tell me baby, what's my name
I tell you one time, you're to blame
Ooo, who
Ooo, who

Ooo, who, who
Oh, yeah
What's my name
Tell me, baby, what's my name

Tell me, sweetie, what's my name
Ooo, who, who
Ooo, who, who
Ooo, who, who

Oh, yeah


Nošen dahom samodestrukcije ostao je nikad dovoljno iskazanim talentom. Ipak, ostavio je neizbrisiv trag unutar jednog vremena radikalnih promena i kreativnih uzleta na polju umetnosti. Ostao je samo simbol, demonski lep i opasan anđeo destrukcije, iskorak u nepoznato najsmelijih... osujećen i nikad dovoljno shvaćen.

Pronađen je mrtav 3. jula 1969. godine na dnu bazena svoje kuće u Hartfildu. Imao je 27 godina i svojom tragičnom dušom ponovo je otvorio vrata kluba 27 – svih onih koji su ‚‚slučajno“ otišli prerano. Otvorio je vrata kluba 27, vrata čiji je temelj postavio, otvorivši zlom sudbom klub, možda največa legenda bluz muzike – Robert Džonson, maestralni gitarista, ženskaroš i mitska figura, čovek koji je prodao dušu đavolu na raskršću života i smrti da bi uspeo (po mnogo čemu sličan talentovan i rastrzanom Brajanu Džounsu), omogućivši da na isti dan, dakle 3. jula, samo dve godine kasnije na njih uđe još jedan od legendarnih buntovnika, pesnika i bitnika, predvodnika jedne neponovljive generacije – Džim Morison. Plavokosi anđeo Stounsa otvorio je nikad zatvoreni krug misterioznih smrti neprilagođenih i neposlušnih, opterećenih  prevelikom dozom duše, slobode i saznanja za ovako malen, beznačajan i zao svet... Svet bez svetlosti ili bilo kakve iskrene saosećajnosti, kruga lepote gde se radost meri kroz sreću drugih i bogatstvo u razlikama... Samo srcem, nikako materijalnim smećem i nesrećama bližnjih...

Dirljiv opraštaj sa plavokosim anđelom priredili su Stounsi u Hyde parku 5. jula 1969. Stihovi engleskog romantičarskog pesnika P.B. Shelleyja iz poeme Adonis bili su više nego rečiti, u prisustvu oko pola miliona ljudi: Mir, mir! On nije mrtav, on spava. Utonuo je u san o životu...

Dragan Uzelac



Sviđa ti se? Javi ostalima!

Budi u toku, prati nas na fejsbuku

Najčitanije

Arhiva