„A Screaming Life“: Kim Tajil donosi ličnu i istorijsku hroniku grupe Soundgarden
Helly Cherry
Gitarista sastava Soundgarden, Kim Tajil (Kim Thayil), predstojećim objavljivanjem autobiografije „A Screaming Life: Into The Superunknown With Soundgarden And Beyond“ donosi ličnu i istorijsku hroniku benda koji je postavio estetske temelje grandž pokreta. Knjiga nudi detaljan uvid u transformaciju grupe od klupskih nastupa u Sijetlu do statusa globalnih rock ikona, ali i širi društveni kontekst koji je oblikovao autore.
Za razliku od standardnih biografija koje se fokusiraju isključivo na unutrašnju dinamiku uspeha na sceni, Tajilovi memoari svesno zadiru u formativne godine pre nastanka benda. Autor osvetljava periode detinjstva i adolescencije, analizirajući uticaje koji na prvi pogled nisu direktno povezani sa muzikom, ali su ostavili trajan pečat na njegov umetnički senzibilitet.
U dokumentarističkim segmentima knjige, Tajil se osvrće na poziciju autsajdera tokom tinejdžerskih dana, obeleženu specifičnim izborom muzike u okruženju koje nije blagonaklono gledalo na protopank i rani pank zvuk sastava poput MC5, Ramones ili Sex Pistols. Prekretnica u njegovom životu, ali i u istoriji popularne muzike, nastupa povezivanjem sa Krisom Kornelom (Chris Cornell) i Hirom Jamamotom (Hiro Yamamoto). Uprkos različitim polaznim tačkama, autorska sinergija trojice muzičara stvorila je autentičan zvučni potpis koji je kasnije, uz doprinos Meta Kamerona (Matt Cameron) i Bena Šeparda (Ben Shepherd), redefinisao pojam alternativnog roka devedesetih godina.
Knjiga posebno analizira kulturološku specifičnost Soundgardena, pre svega kroz prizmu porekla njegovih osnivača. Tajilovo indijsko nasleđe i japansko poreklo prvog basiste Hira Jamamota uneli su specifičan, multikulturalni identitet u bend, što je uticalo na njihov autorski pristup, ali i na način na koji su se pozicionirali unutar dominantno uniformne američke muzičke industrije tog vremena.
„A Screaming Life“ funkcioniše kao svedočanstvo o vremenu u kojem je muzika imala snagu da generiše supkulturne pokrete i direktno menja kulturnu mapu. Izbegavajući estradizaciju i anegdotalni pristup, Tajil kroz svoje memoare nudi trezvenu i zrelu analizu jedne od najvažnijih epoha u istoriji rokenrola, podsećajući na važnost zajedništva i beskompromisnog umetničkog integriteta.
U dokumentarističkim segmentima knjige, Tajil se osvrće na poziciju autsajdera tokom tinejdžerskih dana, obeleženu specifičnim izborom muzike u okruženju koje nije blagonaklono gledalo na protopank i rani pank zvuk sastava poput MC5, Ramones ili Sex Pistols. Prekretnica u njegovom životu, ali i u istoriji popularne muzike, nastupa povezivanjem sa Krisom Kornelom (Chris Cornell) i Hirom Jamamotom (Hiro Yamamoto). Uprkos različitim polaznim tačkama, autorska sinergija trojice muzičara stvorila je autentičan zvučni potpis koji je kasnije, uz doprinos Meta Kamerona (Matt Cameron) i Bena Šeparda (Ben Shepherd), redefinisao pojam alternativnog roka devedesetih godina.
Knjiga posebno analizira kulturološku specifičnost Soundgardena, pre svega kroz prizmu porekla njegovih osnivača. Tajilovo indijsko nasleđe i japansko poreklo prvog basiste Hira Jamamota uneli su specifičan, multikulturalni identitet u bend, što je uticalo na njihov autorski pristup, ali i na način na koji su se pozicionirali unutar dominantno uniformne američke muzičke industrije tog vremena.
„A Screaming Life“ funkcioniše kao svedočanstvo o vremenu u kojem je muzika imala snagu da generiše supkulturne pokrete i direktno menja kulturnu mapu. Izbegavajući estradizaciju i anegdotalni pristup, Tajil kroz svoje memoare nudi trezvenu i zrelu analizu jedne od najvažnijih epoha u istoriji rokenrola, podsećajući na važnost zajedništva i beskompromisnog umetničkog integriteta.