„Izgubljeni“ album Butthole Surfers konačno izlazi posle tri decenije: Stigao je bizarni spot za „Intelligent Guy“
Helly Cherry
Teksaški psihodelični punk veterani Butthole Surfers rešili su da konačno iskopaju svoje najpoznatije izgubljeno blago. Njihov album „After The Astronaut“, snimljen još davne 1998. godine kao naslednik uspešnog izdanja „Electriclarryland“, proveo je skoro trideset godina na polici jer je tadašnja izdavačka kuća rešila da ga bunkeruje. Album zvanično izlazi 26. juna.
Kao najava ovog arhivskog izdanja stigao je singl „Intelligent Guy“, praćen potpuno uvrnutim spotom koji potpisuje reditelj Džon Ingliš.
Nova-stara pesma ima sve ono zbog čega je ovaj bend postao jedna od najčudnijih pojava na alternativnoj sceni: nazubljene gitarske rifove Paula Lirija (Paul Leary), mehanički ritam bubnjara Kinga Kofija (King Coffey) i nadrealni tok svesti frontmena Gibija Hejnsa (Gibby Haynes). Govoreći o novom singlu, gitarista Paul Liri je u svom stilu kratko prokomentarisao: „Mi nismo inteligentni i nikada se nismo bavili inteligencijom“.
Prateći video je priča za sebe – grozničavi san pun vanzemaljaca, grotesknih prizora i klovnova koji jašu dinosaure, što savršeno odgovara izopačenoj energiji grupe. Reditelj se prisetio i kako je uopšte saznao za bend tokom osamdesetih, kada ga je sa njihovim radom upoznao čuveni kantautor Danijel Džonston (Daniel Johnston). To iskustvo je opisao kao potpuni haos koji nije ličio ni na šta drugo na tadašnjoj pank sceni.
Butthole Surfers su krenuli iz teksaskog hardcore podzemlja početkom osamdesetih i brzo postali ikone zbog svog abrazivnog zvuka, uznemirujućih vizuelnih nastupa i odbijanja da igraju po pravilima muzičke industrije. Iako su 1996. godine nekim čudom uleteli u mejnstrim sa velikim hitom „Pepper“, bend je ostao ponosno čudan, usput direktno utičući na bendove kao što su Nirvana, The Flaming Lips i Primus.
Kao najava ovog arhivskog izdanja stigao je singl „Intelligent Guy“, praćen potpuno uvrnutim spotom koji potpisuje reditelj Džon Ingliš.
Nova-stara pesma ima sve ono zbog čega je ovaj bend postao jedna od najčudnijih pojava na alternativnoj sceni: nazubljene gitarske rifove Paula Lirija (Paul Leary), mehanički ritam bubnjara Kinga Kofija (King Coffey) i nadrealni tok svesti frontmena Gibija Hejnsa (Gibby Haynes). Govoreći o novom singlu, gitarista Paul Liri je u svom stilu kratko prokomentarisao: „Mi nismo inteligentni i nikada se nismo bavili inteligencijom“.
Prateći video je priča za sebe – grozničavi san pun vanzemaljaca, grotesknih prizora i klovnova koji jašu dinosaure, što savršeno odgovara izopačenoj energiji grupe. Reditelj se prisetio i kako je uopšte saznao za bend tokom osamdesetih, kada ga je sa njihovim radom upoznao čuveni kantautor Danijel Džonston (Daniel Johnston). To iskustvo je opisao kao potpuni haos koji nije ličio ni na šta drugo na tadašnjoj pank sceni.
Butthole Surfers su krenuli iz teksaskog hardcore podzemlja početkom osamdesetih i brzo postali ikone zbog svog abrazivnog zvuka, uznemirujućih vizuelnih nastupa i odbijanja da igraju po pravilima muzičke industrije. Iako su 1996. godine nekim čudom uleteli u mejnstrim sa velikim hitom „Pepper“, bend je ostao ponosno čudan, usput direktno utičući na bendove kao što su Nirvana, The Flaming Lips i Primus.